door Charles » 26 nov 2009 13:31
Gisteren hebben we onze eerste jacht gehad. En jeetje wat smaakt dit naar meer.
We gingen op pad met 3 geweren, een drijver en ik. In eerste instantie was ik erg benauwd, omdat ik had gehoopt dat er ook een ervaren hond mee zou gaan. Gelukkig waren alle heren er goed van op de hoogte dat we allebei nog zo groen waren als gras en werd er duidelijk gemaakt, dat wat er ook zou gebeuren. Het belangrijkste was dat Dundee en ik er een positieve ervaring aan zouden overhouden en dat ik Dundee niet moest gaan overvragen.
Heerlijk dat ik in gezelschap van deze heren mijn eerste jachtdag mocht gaan ervaren.
We begonnen op een weiland (konijnen/hazenjacht). Dundee aangelijnd mee en in de linie. Dundee was goed met de wind bezig en heeft zijn neus continue gebruikt. Hij stond 1x voor op een hazenpot, maar helaas geen haas meer in de buurt. Op beide weilanden ging er niets op.
Toen langs de weilanden en ja hoor daar ging het eerste konijn. Helaas werd deze gemist door het geweer. Maar Dundee had hem wel gezien en geroken. Dus bij hem ging er letterlijk een knopje om en besefte hij wat hij aan het doen was.
We gingen het bos in. De jagersmeester vroeg of ik Dundee los het kreupelhout durfde in te sturen. Waarom niet. Ik gaf wel aan dat ik niet zeker wist of ik hem kon terugfluiten als hij een konijn opdeed. De andere jagers werden ingelicht en ook of ze alsjeblieft alleen op kleinwild wilde schieten en niet op een weimaraner (ze vonden Dundee nogal groot, haha).
Ik wees Dundee op het kreupelhout/bramenstruikgebied gebied en gaf commando 'zoek beestjes'. En verbaasd als ik was. Rende meneer langs de hele berg naar achteren. Ik wilde hem al terugfluiten, maar werd tegengehouden. Hij had iets geroken en was op een gestroopte haas gestuit. Kim kreeg een hele duidelijke les. Vertrouw op je hond.
Helaas hadden we hier natuurlijk niets aan. En ik had best wat overredingskracht nodig om Dundee duidelijk te maken dat hij ondanks zijn goede vondst, wij daar weinig mee konden.
Ik nam Dundee weer mee naar het kreupelhout en gaf nu nog duidelijker aan waar ik wilde dat hij heenging. Het is dat het geen springertje was, maar hij heeft de berg uitgekamt. Ik was supertrots op hem. Dwars overal doorheen. Het maakte hem niet uit.
Helaas kregen we ook hier geen konijn zo gek om het veilige kreupelhout te verlaten. Af en toe had Dundee er 1 gevonden, maar als we die dan probeerde uit te drijven. Ging hij snel onder de grond. Vluchtwegen genoeg.
Hierna gingen we naar een wat meer open stukje bos. Hier werd duidelijk dat de geweren niet zo'n beste dag hadden. 2 konijnen gemist. Maar Dundee werd alleen maar fanatieker. Hij bleef zoeken, waar ik hem ook maar heen wilde en toen hij op een spoor kwam van een gemist konijn, kon ik hem niet meer houden. Ik heb hem er even achteraan laten gaan en als hij beteuterd kon kijken had hij het gedaan toen hij aankwam bij een konijnenpijp.
Sorry Dundee, helaas werkt het niet hetzelfde al bij een training waar aan het einde van de sleep, altijd wat te halen is. Maar een frolicje als beloning was ook wel lekker.
Uiteindelijk werd er dan toch een konijn geraakt. Eigenlijk dachten we dat die ook gemist was, maar de jager voelde voor de zekerheid toch nog even in de pijp, waar het konijn in gevlucht was. En trok het konijn er zo uit.
Ze hadden het konijn verstopt en ik mocht Dundee een zoek apport geven. Nu is dit Dundee zijn favoriete onderdeel en ook hier deed hij weer zijn best. Hij had zelfs de rust om het zittend af te geven. De jager deed het konijn aan de broek en Dundee kreeg prijzende woorden. En ik was supertrots op mijn kereltje.
2 uur lang hebben we gejaagd. Dundee was kapot en de jagers vonden dit een mooie afsluiting voor onze eerste jacht. Ik was het helemaal met ze eens.
Ondanks dat in het begin nog werd gezegd dat ze maar weinig goede Weimaraners kende (hoezo weer datzelfde vooroordeel) zijn we met de woorden "zeer getalenteerd hondje met veel aanleg en een mooi appel" uitgenodigd voor de volgende jacht.
Ik had niet durven hopen dat het zo goed zou gaan en nog heerlijk nagenietend van een borrel bij de Jagersmeester thuis kon mijn dag niet meer stuk!
Groetjes Dundee en Kim
binnen.
